
Joop en Peter van het ‘Witte Korps’ van Nijestee: “Samen maken we het strak en mooi.”

Joop en Peter dragen altijd witte kleding, waarop het logo van Nijestee mooi afsteekt. Waarom? Omdat het de stukadoors van Nijestee zijn. Onder collega’s staan ze bekend als het ‘Witte Korps’, samen met de schilders. Witte kleding heeft trouwens een handige functie: het reflecteert geen kleuren op de muren. Dat is wel zo prettig als je muren zo strak en egaal mogelijk wilt maken. Tijd om kennis te maken met de twee stukadoors van Nijestee!
Dat de mannen uit de regio komen, hoef je ze niet te vragen. Hun Groningse accent maakt dat meteen duidelijk. Joop (63) werkt al 27 jaar bij Nijestee. “Het bevalt me heel goed, daarom ben ik nooit weggegaan. Nijestee is een fijne werkgever. En de sfeer onder collega’s is super, ik werk hier met veel plezier.” Zijn jongere collega Peter (42) vertelt over het vak van stukadoor: “Stuken is fysiek zwaar werk! Ik heb bijna twintig jaar in de bouw gewerkt. Dan doe je dagen achter elkaar niets anders dan stuken, de ene kamer na de andere. Hier bij Nijestee stuken we per klus vaak één wandje of we repareren scheuren en gaten. Dat is veel minder zwaar.” Joop vult aan: “Daarnaast doen we ook tegelwerk en wat klein timmerwerk.”
Als een bewoner tevreden is en dat hardop zegt, dan maakt dat je dag. Ook al doe je dit werk al veertig jaar, dat geeft altijd een goed gevoel.
Hoe ziet een werkdag eruit?
Joop: “Als vroege vogel ben ik meestal het eerst hier bij de werkplaats, om kwart voor zeven. Vind ik fijn. Ik doe de lichten aan en de rolluiken omhoog. Dan komen de eerste collega’s binnen en drinken we koffie. Om half acht stap ik in de bus naar de eerste klus. De planning staat op een tablet die we altijd bij ons hebben. Meestal lunchen we weer op de werkplaats aan de Antillenstraat. En dan door naar de volgende klus. Rond half vijf zit de dag erop.”
Peter: “Op die tablet staat dus naar welke adressen we moeten en wat daar moet gebeuren. Dat is erg handig. Als we er zijn, drukken we op start en als we klaar zijn op stop. Meteen noteren we dan ook welke materialen we hebben gebruikt. Zo weet de administratie precies waar ze aan toe zijn.”
Tevreden gevoel
Wat maakt het werk de moeite waard? “Ik kreeg vanochtend complimenten”, zegt Peter trots. “De bewoonster vond dat ik prettig in de omgang was, en ze vond dat ik netjes had gewerkt. Dat is echt fijn om te horen! Dat geeft me voldoening.” Joop grapt: “Ja, ik krijg dat soort complimenten natuurlijk elke dag. Nee, even serieus: als een bewoner tevreden is en dat hardop zegt, dan maakt dat je dag. Ook al doe je dit werk al veertig jaar, dat geeft altijd een goed gevoel.”
Wat zijn de uitdagingen?
“Soms is een klus best uitdagend, ja”, zegt Peter. “Werken in onmogelijke hoekjes, in kleine ruimtes, in een trapgat met een steiger. En soms kom je in een woning en moet er toch wat meer gebeuren dan van tevoren was gepland.” Joop vult aan: “Dan is het even passen en meten. Maar ik wil wel met een goed gevoel de deur uitstappen; het moet strak en netjes. Dan doen we maar wat extra’s.”
“Eem zitten”
Het allerleukste aan hun werk? Dat is het contact met bewoners. Peter: “Je krijgt soms hele levensverhalen te horen. Daar heb je niet altijd uitgebreid de tijd voor, maar dan werk ik gewoon lekker door terwijl de bewoner praat. Gezellig toch?” Joop knikt lachend: “Dan kom je binnen en zeggen ze: ‘Ga moar eem zitten mien jong’. En voor je het weet zit je aan de koffie met een koekje. Soms zit iemand verlegen om een praatje.” Joop denkt even na en besluit: “Jaren geleden kwam ik ergens, ik moest ‘eem zitten’, kreeg koffie en de bewoonster moest het verhaal over het verlies van haar man de week daarvoor kwijt. Nou, dan ben je even vooral een mens, en een stukadoor in de tweede plaats.”
Overig nieuws


Historisch pakhuis aan Abel Tasmanplein krijgt duurzame toekomst
